NUNSPEET – Misschien weet u het nog: in juni 2025 verscheen er een artikel over mijn ervaringen met de toegankelijkheid van de stationsomgeving in Nunspeet. Als rolstoelgebruiker maak ik regelmatig gebruik van ons station. Toen bleek dat de lift nog niet werkte. Voor veel mensen misschien een klein ongemak, maar voor iemand in een rolstoel kan dat betekenen dat het openbaar vervoer ineens niet meer bereikbaar is.
Inmiddels blijkt dat er, los van de lift, ook andere zorgen zijn. Het gaat om de helling, die in de praktijk behoorlijk steil blijkt te zijn. Voor mensen met een rolstoel, rollator of ander hulpmiddel kan dat onveilige situaties opleveren, bijvoorbeeld bij het naar beneden gaan of wanneer iemand omhoog moet. Wettelijk wel correct, maar in de praktijk blijkt het toch anders uit te pakken.
De plannen voor de stationsomgeving zijn destijds wel langs de commissie toegankelijkheid gegaan. Toch lijkt dit in de praktijk vooral een formele stap te zijn geweest. De helling is bijvoorbeeld niet daadwerkelijk getest door mensen die dagelijks gebruikmaken van een rolstoel of een ander hulpmiddel. Al met al is de toegankelijkheid van Station Nunspeet verslechterd in plaats van verbeterd.
Als ChristenUnie Nunspeet vinden wij het belangrijk dat signalen van inwoners serieus worden genomen. Niet alleen in deze situatie, maar op veel meer vlakken. Daarom hebben wij deze zorgen ook in de gemeenteraad aangekaart. Het college gaf aan dat de uitvoering bij een externe partij ligt, maar volgens ons ligt de verantwoordelijkheid voor een toegankelijke en veilige openbare ruimte uiteindelijk bij de gemeente.
Dit heeft onder andere geresulteerd in mooie punten in ons verkiezingsprogramma: dat we continu met inwoners in gesprek willen blijven over verbeteringen in onze gemeente, dat we gebruik maken van ervaringsdeskundigen om plannen en scenario’s te testen, en dat de gemeente verantwoordelijk blijft voor toegankelijkheid, ook wanneer een project door derden wordt uitgevoerd.
Toegankelijkheid moet meer zijn dan een vinkje op papier. Het moet ook in de praktijk werken. Daarom wil ik, figuurlijk, opstaan voor goede voor wat voor mij belangrijk is: een gemeente die omarmt in plaats van beperkt.
